niedziela, 18 grudnia 2022

Naucz się żyć dla siebie!

Ostatnio przyłapałam się na tym że myślę bardzo dużo o "znajomych" którzy pewnie by mi nie poświęcili jednej myśli. I tak się zaczęły moje rozważania.

Nigdy nie byłam zbytnio lubiana , bardziej rówieśnicy się że mnie śmiali. Jakiś czas temu znalazłam "znajomych" (osoby które się że mnie nie śmieją i czasami nawet ze mną rozmawiają!) w swojej klasie. Ale odkryłam że potrafię godzinami czekać na telefon od nich , który nigdy nie zadzwoni bo oni mają innych znajomych. (A ja tak niezbyt) 

Postanowiłam że postaram się żyć bardziej dla samej siebie. I tu nie chodzi o zaprzestanie pomocy czy opieki , tylko by robić więcej dla samej siebie. Pisząc to siedzę w kawiarni pijąc drugą najtańszą (najważniejsze że nie najtańszą) herbatkę i nie robię tego bo "ktoś pomyśli coś" tylko dlatego że ja tak chcę!

Myśle że robię postępy : Obcięłam sobie włosy: dla siebie i tylko siebie , niech mnie pocałują wiadomo gdzie jeśli im się nie podoba. 

I szczerze powiem wam jedno:

Czuje się z tym świetnie 

czwartek, 8 grudnia 2022

Gitarowy zawrót głowy🌪️

W tym poście opowiem o swoim (aktualnie) największym  hobby czyli o gitarze. A dokładniej o tym jak doszło do tego że na niej gram...

O tym by grać marzyłam odkąd pamiętam, ale rodzice zawsze uważali że nie dam rady lub że porzucę to po kilku dniach. Jak więc się stało że zaczęłam grać? 

Pewnego razu zachorowałam, na neuroboreliozę (taką chorobę od ugryzienia kleszcza) a do tego trafiłam po drodze na kilku słabych lekarzy. Wynikiem tego było moje trafienie do szpitala na pół wakacji , w tym na moje urodziny! W związku z tym że i ja i mój brat przez to straciliśmy cudowne wakacje, to pojechaliśmy na nie już we wrześniu... 
Gdy byliśmy w drodze, mamę coś naszło i następnego dnia pojechaliśmy po gitarę.

Powiem wam , nie było łatwo. Od gitary palce bolały (wciąż bolą , jak nie uważam) i nie raz je sobie rozkrwawiłam. Ale uwierzcie mi warto! 



wtorek, 6 grudnia 2022

O mnie

Hej , jestem Wanda i ten blog jest o moim niesamowitym życiu 


Zacznijmy od tego że za równo ja jak i mój brat nie jesteśmy zwyczajnym rodzeństwem. Oboje mamy nieźle popaprane w głowach,(mamy na to papiery) on ciężej niż ja i oboje mamy wiele innych przypadłości (o których opowiem później). Poza tym jestem normalną nastolatką : Mam "przyjaciół" , znajomych, hobby (granie na gitarze) ,dość szkoły... Długo by wymieniać, ale właśnie przez moje "przypadłości" to że jeszcze żyje jest małym cudem i śmiało mogę to nazywać Wandastycznym życiem