Nigdy nie byłam zbytnio lubiana , bardziej rówieśnicy się że mnie śmiali. Jakiś czas temu znalazłam "znajomych" (osoby które się że mnie nie śmieją i czasami nawet ze mną rozmawiają!) w swojej klasie. Ale odkryłam że potrafię godzinami czekać na telefon od nich , który nigdy nie zadzwoni bo oni mają innych znajomych. (A ja tak niezbyt)
Postanowiłam że postaram się żyć bardziej dla samej siebie. I tu nie chodzi o zaprzestanie pomocy czy opieki , tylko by robić więcej dla samej siebie. Pisząc to siedzę w kawiarni pijąc drugą najtańszą (najważniejsze że nie najtańszą) herbatkę i nie robię tego bo "ktoś pomyśli coś" tylko dlatego że ja tak chcę!
Myśle że robię postępy : Obcięłam sobie włosy: dla siebie i tylko siebie , niech mnie pocałują wiadomo gdzie jeśli im się nie podoba.
I szczerze powiem wam jedno:
Czuje się z tym świetnie
Też miałam z tym problem. Na początku roku okropnie chciałam się dopasować do znajomych w szkole i mi się nie udawało. Dopiero po jakimś czasie bez wstydu potrafię założyć top z Marie
OdpowiedzUsuń